لایه های زندگی

 

زندگی چند لایه داره. یه لایه اونیه که دیگران می بینن و بر اساس اون تو رو می شناسن و در موردت نظر میدن یا قضاوت می کنن.

یه لایه بیرونی دیگه هم هست. اون لایه ای که خودت  از بیرون بر اساس اون خودتو می بینی و می شناسی. همیشه هم الزاما تصورت از خودت درست نیست.

بعد لایه های درونی تره. این لایه ها بر اساس شخصیت، تحصیلات، موقعیت، محیط، سلامت روان و سلامت جسم ساخته میشه. گاهی این لایه ها اونقدر داغونند که با هیچ ماده چسبنده ای نمی چسبند و یا با هیچ پانسمانی بهبود پیدا نمی کنند. همین لایه های درونیه که باعث میشه یکی شاد و راضی از زندگی باشه و یکی افسرده و ناراضی. اونقدر گاهی لایه های درونی زندگی به هم ریخته هستن که روح و جسم آدمی رو بیمار می کنن. بعضی بیماری های جسمی هستن که اصلا هیچ ریشه جسمی ندارن و کاملا ریشه شون روحیه. خواب و خوراک به هم می خوره. تغییر وزن ایجاد می شه و یا حتی کاملا شبیه یه بیماری جسمی خودش رو بروز میده.

زندگی زناشویی هم همین طوره . هم لایه درونی داره و هم بیرونی. تو این چند سالی که از ازدواجم میگذره انواع و اقسام زن و شوهرا رو دیدم. اونایی که در ظاهر عاشق و معشوق به نظر می اومدن و در باطن کارد و پنیر. اونایی که واقعا همدیگه رو دوست داشتن و جونشون برای هم در میرفت ولی در جمع این طور نشون نمیدادن. اونایی که مدام بر سر هر چیز جر و بحث می کردن و بعد هم قهر. اونایی که همدیگه رو می چزوندن و از ناراحت کردن اون یکی خوشحال می شدن و......

اینایی که میگم الزاما زن و شوهرای جوون نیستن. گاهی کسایی بودن و هستن که نوه هم دارن و این رویه رو تو زندگی ادامه می دن. اوایل بر اساس لایه بیرونی زندگی این زن و شوهرا بخصوص جوونا قضاوت می کردم. می گفتم به به چه خوش بختن ! یا  اه!!!! چه بی ادبن. بعد فهمیدم که نه بابا این طورا هم نیست.  

نتیجه ای که طی این سال ها گرفتم اینه که هرچی مردو زن با هم یک دل تر باشن و سعی کنن مشکلاتشون رو با صبر و حوصله حل کنند رضایت بیشتری از زندگی زناشویی خواهند داشت.