|
حکیم بانو
|
||
|
زندگی من و خانواده ام |
قول داده بودم که در باره سالمندی و مسائل آن بنویسم.
از نظر WHO دوران زندگی به چند دوره تقسیم میشود:
*جنینی: تمام دورانی که در رحم مادر میگذرد. نرمالش 9 ماه است ولی کمتر هم می شود.
*نوزادی : 28 روز اول تولد
* infantile(شیرخوارگی): از روز 29 تا 2 سالگی
*(کودکی)childhood :از 2 سالگی تا 12 سال و 11 ماه و 29 روز
* نوجوانی: از 13 سالگی تا پایان 17 سال و 11 ماه و 29 روز
*جوانی: از 18 سالگی تا پایان 29 سال و 11 ماه و 29 روز
*میانسالی:از 30 سالگی تا 59 سال و 11 ماه و 29 روز
*سالمندی: از 60 سالگی تا آخر عمر که خودش بر سه دسته است:
این دسته بندی ها در مسایل قانونی و پزشکی و حقوقی به کار می رود. البته با کمی اینور و آنور در کشورهای مختلف با قوانین مختلف.
در سالهای اخیر با توجه به پیشرفت پزشکی و اجتماعی در کشورهای توسعه یافته یا در حال توسعه امید به زندگی و سن مرگ بالاتر رفته است. در نتیجه کشورها با پدیده سالمندشدن جمعیت روبه رو هستند. در کشورهای توسعه یافته از حدود 50 سال قبل تفکر و برنامه ریزی برای این پدیده شروع شده. بیمه های سالمندی، خانه های سالمندان،day care( مهد سالمندان) ، دهکده های سالمندی، تفریحات خاص سالمندان و ...
حالا پدیده سالمندی با یک جامعه چه می کند؟ از اینجا به بعد میخواهم از دید جامعه نگر در یک "جامعه تقریبا نرمال تر" به این پدیده نگاه کنیم.
سالمندان عموما افرادی هستند که به دلایل ناتوانی های جسمی دیگر در آمد زا نیستند یا حداقل مانند سابق در آمد زا نیستند. ضمنا هزینه های بیماری های مختلف قلبی، فشار خون و دیابت و عوارض خاص سالمندی مانند شکستگی ها و کم بینایی و کم شنوایی به آنها اضافه می شود. حتی اگر کاملا سالم هم باشند ظرفیت ارگانهای بدنشان نسبت به سالهای قبل کمتر می شود. اگر حقوق بازنشستگی نداشته باشند یا راه در آمدشان بسته شده باشد، یا فاقد ملک شخصی باشند پس سربار سایر افراد خانواده یا جامعه خواهند بود (عرض کردم از دید جامعه شناسی نگاه کنید به مساله)
از طرفی جمعیت جوانتر که به سمت در آمد زایی می روند به اجبار درآمدهای خود را به جای صرف کردن برای تحصیل، تفریح و ازدواج برای خود و خانواده جدیدشان باید برای سالمندان خانواده خود هزینه کنند.
در کشورهای توسعه یافته برنامه ریزی ها برای همه گروه های سنی جدی تر و دقیق تر است. مشکل دارند ولی نه خیلی زیاد. از نظر اقتصادی و بیمه ای و بیماری با برنامه تر هستند. مشکلات عمده آنها مسایل عاطفیست. که لابد با آن به نحوی کنار می آیند دیگر. من زندگی نکر ده ام ولی باخبرم از اوضاع آنجا.
تکلیف کشورهای عقب مانده نگهداشته شده هم که معلوم است. برای تمام مشکلاتشان در همه رده های سنی نمی توانند برنامه ریزی کنند. یا جنگ است. یا قحطی و خشکسالیست. یا مستعمره هستند و ...
بیاییم در مورد کشورهای در حال توسعه که ایران هم جزو آنهاست بررسی کنیم.
جمعیت فعلی و ثبت شده کشور بیش از 80 میلیون است . در طی44 سال اخیر انقلاب داشتیم، جنگ داشتیم، تحریم داشتیم و مسایل خاص دیگر.
یک زمانی گفته شد فقط دو تا بچه کافیست. در نتیجه روشهای پیشگیری ازبارداری به صورت موقت و یا دایمی مثل بستن لوله در در دو جنس تبلیغ شد و رایگان انجام شد. نسلی روی داشتن دو تا بچه باقی ماندند. بعد هم ازدواج ها کم شد که تفسیر خاص خودش را دارد و هم تصمیم برای بچه دار شدن.
حتی در روستاها هم به یک بچه بسنده شد. یا ازدواج ها بدون فرزند ادامه پیدا کرد. که مهم ترین علت مسایل اقتصادی بود. جوانی که خانه ندارد، برای تحصیل باید پول خرج کند، کار درست و حسابی و در شان خود و تحصیل و خانواده اش ندارد، تورم سر به فلک می زند نمی رود سمت ازدواج و یا بچه دار شدن. یک خانه 50 متری اجاره می کند. زن و شوهر هر دو کار می کنند، شب خسته می رسند خانه و اصلا حالی برای دونفره ماندن ها نمی ماند و پولی هم ندارند برای هزینه های بچه.
پدرها و مادرهای همین جوان ها سنشان بالا رفته و به دلایلی که بالاتر گفتم زندگی خودشان را بچر خانند هنر کرده اند. پس نه تنها جوانتر ها نمی توانند از والدین انتظار کمک داشته باشند بلکه باید گاهی هزینه هایی نیزبرای والدین خود بپردازند.
اما واقعا کشور ما نیاز به جوان تر شدن دارد. برای چه زمانی؟؟ برای سی سال آینده. به چه شرط؟؟ به شرط برنامه ریزی های اقتصادی درست برای حمایت از جوانان. این موضوع جوانان را همینجا بگذاریم و برویم بپردازیم به موضوع سالمندان.
حالا اکثر خانواده ها در اطرافشان یکی دو سالمندی دارند که به بیش از 70 سال رسیده و عمدتا بیماریهای جسمی و روحی و سالمندی دارند. البته خود سالمندی بیماری نیست. بلکه یک پدیده است که اگر درست با آن رفتار شود می شود با خوشی و خرمی آن را طی کرد.
امااا. می بینیم که این روزها کمتر می شود با خوشی و راحتی آن را گذراند. چند نمونه از مشکلات سالمندان اطرافم را برایتان در پست بعدی تعریف خواهم کرد.
|
|