این روزها لا به لای کارهایم دنبال دوستان وبلاگی قدیمی که آدرسشان کنار وبلاگم هست گشته ام. فکر می کنم جز خانم چاق،گلابتون بانو، پرنده ی گولو و تا چند ماه پیش توت فرنگی روی خامه بقیه وبلاگ نویسی را ترک کرده اند.

احتمالا به اینستا گرام روی آورده اند . چون هم خوش آب و رنگ تر است هم جذابیت های  بیشتری دارد. به نظرم برای وبلاگ یک هووی جوان رنگ و لعاب دار محسوب می شود.

من صفحه اینستاگرام دارم. اما هیچ پستی تاکنون نگذاشته ام. هیچ مطلبی را لایک نکرده ام. ولی دنبال چرا. ازحس کنجکاویم است یا نه نمی دانم. اینستای توت فرنگی و برادر معظم ایشان را از آدرسی که خودشان داده بودند پیدا کردم.لذت بردم. توت فرنگی خود خود واقعیش است. حالا میخواهم به ایشان با روشی به جز اینستاگرام بگویم که توت فرنگی جان من آمده ام دوباره. ولی نمی دانم چطور؟ در وبلاگ نویسی هم که ظاهرا فعلا غیر فعالند.

پی نوشت: دو تا خواسته دارم. هر کی که بلد است به من یاد بدهد یکی این که قبلنا برای نظرات گزینه پاسخ داشتیم که الان نداریم و فقط باید تایید شوند نظرات تا نمایش داده شوند.

دوم از ته دل میخواهم آرشیو اسفند 92 تا اسفند 93 برگردد.