زنان آسایشگر به زنان و دخترانی که توسط ارتش امپراطوری ژاپن در طول جنگ جهانی دوم مجبور به تن‌فروشی می‌شدند، گفته می‌شود. عبارت زن آسایشگر برگردانی است از واژه ژاپنی ایانفو (慰安婦) که در زبان عامیانه ژاپنی به معنای روسپی است. این مسئله مدتهای مدیدی است که روابط دو کشور ژاپن و کره جنوبی را تحت تأثیر قرار داده‌است. یوشیمی یوشی‌آکی، مورخ ژاپنی، که اولین تحقیق دانشگاهی را در این زمینه انجام داده‌است، تعداد آنها را بین ۵۰٬۰۰۰ تا ۲۰۰٬۰۰۰ تخمین می‌زند و به عقیده برخی محققان چینی تا ۴۱۰٬۰۰۰ زن و دختر قربانی این ماجرا بوده‌اند؛ با این حال تعداد دقیق زنان و دختران درگیر همچنان مورد بحث است. با وجود آنکه بیش‌تر این زنان از کشورهایی نظیر کره، چین، و فیلیپین برای روسپی گری به مکان‌هایی تحت عنوان ایستگاه‌های آسایش آورده می‌شدند، اما از دیگر مناطق تحت سلطه ژاپن در آن زمان همچون برمه، تایلند، مالزی، تایوان و اندونزی نیز زنان را به این ایستگاه‌ها منتقل می‌کردند. بر اساس شواهد، این زنان در مواردی با وعده کار در کارخانه‌ها یا مشاغل دیگر اغوا شده و به این ایستگاه‌ها می‌آمدند. این زنان اغلب در این ایستگاه‌های آسایش که در نقاط مختلف کشورهای تحت سلطه ژاپن قرار داشتند، زندانی می‌شدند.

توافق تاریخی ژاپن و کره

در روزهای پایانی سال ۲۰۱۵ ژاپن و کره جنوبی در مورد حل موضوع زنان آسایشگر به توافقی تاریخی دست یافتند. براساس این توافق ژاپن علاوه بر عذرخواهی از کره جنوبی، مبلغی معادل ۸ میلیون و سیصد هزار دلار به این کشور می‌پردازد. قرار است این پول به صندوقی که تحت نظارت کره جنوبی قرار دارد و به قربانیان سالخورده اختصاص داده شده، پرداخت شود. کره جنوبی همچنین گفته‌است که برداشتن مجسمه‌ای که سمبل زنان آسایشگر است را مورد بررسی قرار می‌دهد. فعالان کره‌ای این مجسمه را در سال ۲۰۱۱ در بیرون سفارت ژاپن در سئول قرار دادند. هر دو کشور همچنین متعهد شدند که در مجامع بین‌المللی در مورد این مسئله از یکدیگر انتقاد نکنند. کره جنوبی در پی این توافق اعلام کرد که این مسئله از نظر این کشور چنانچه ژاپن به تعهداتش پایبند باشد، حل شده‌است. کره جنوبی پیش از این خواستار عذرخواهی رسمی و پرداخت غرامت به قربانیان بود. این توافق نخستین توافقی است که از سال ۱۹۶۵ بین دو کشور در مورد این مسئله صورت می‌گیرد.

زنان آسایشگر به زنان شبه جزیره کره و دیگر کشورهای آسیایی اطلاق می‌شود که در زمان جنگ جهانی دوم تحت زور ارتش ژاپن به سربازان ژاپنی خدمات جنسی ارائه می‌دادند. اما خبر شوکه‌کننده این است که اخیرا افشا شد این پدیده زشت پس از اتمام جنگ جهانی دوم همچنان در کره جنوبی ادامه یافته با این تفاوت که به جای سربازان ژاپنی، خدمات جنسی به سربازان آمریکایی ارائه داده می‌شد و دولت کره جنوبی حتی چراغ سبز برای این پدیده را روشن نگه داشته است.

گروهی دیگر از زنان آسایشگر فراموش شده

روزنامه نیویورک تایمز اخیرا گزارش داد با موافقت و کمک دولت موقت کره جنوبی، گروهی از زنان کره جنوبی طی مدتی طولانی به سربازان آمریکایی مستقر در کره جنوبی خدمات جنسی ارائه می‌دادند و در این جریان تحت ظلم هم قرار گرفته‌اند. نیویورک تایمز این گروه از زنان را گروهی دیگر از زنان آسایشگر فراموش شده توصیف کرد.

طبق این گزارش، محل ارائه خدمات جنسی زنان مذکور به نظامیان آمریکایی، دهکده اردوگاه نام داشت و زنان مذکور کره جنوبی به ارائه خدمات تشویق شده یا اصلا برای خدمت در این دهکده‌های اردوگاه ربوده شده‌اند. درآمد دلاری آنها پس از ارائه خدمات حاصل شده، وارد چرخه اقتصادی وقت کره جنوبی می‌شد تا ضعف اقتصادی کره جنوبی در مقایسه با کره شمالی در آن زمان، جبران شود. دولت کره جنوبی این گروه از زنان را تشویق می‌کرد و رسانه‌های این کشور نیز آنها را جنگجویان خط مقدم کسب دلار می‌نامیدند.

اما آنهایی که بهای اصلی را می‌پرداختند، همین گروه از زنان بودند. آنها تحت ظلم شدیدی قرار گرفته و همان دهکده اردوگاه، دقیقا مکانی برای محدود کردن فعالیت این زنان و نظارت بر آنها بود.

به گفته برخی از این زنان که زنده مانده‌اند، آنها در آن زمان هر هفته دو بار مورد تست بیماری واگیردار قرار می‌گرفتند و آنهایی که نتیجه مثبت داشتند، برای دریافت درمان زندانی می‌شدند و زنانی که با مبتلایان تماس نزدیک داشتند نیز زندانی می‌شدند.

طبق گزارش نیویورک تایمز، روی پنجره‌هایی که زنان در آنجا زندانی بودند، نرده آهنی نصب شده و به زنان نیز مقادیر زیادی پنی سیلین تزریق می‌شد و برخی از زنان در اثر شوک آنافیلاکتیک پنی سیلین بیهوش می‌شدند یا می‌مردند.

مون جائه این، رئیس جمهوری کره جنوبی در سخنرانی روز ملی مقاومت کره در برابر اشغالگری ژاپن گفت که ژاپن در جایگاهی نیست که موضوع زنان موسوم به زنان آسایشگر را که در زمان جنگ جهانی دوم بعنوان برده جنسی به ژاپن برده می‌شدند خاتمه یافته بداند.

مون جائه این، رئیس جمهوری کره جنوبی، استفاده نظامیان ژاپن در دوران جنگ از زنان کره‌ای بعنوان برده جنسی را جنایت علیه بشریت خواند.

این لحن رئیس جمهوری کره جنوبی نسبت به موضوع زنان آسایشگر با اعتراض شدید ژاپن، از مهم‌ترین متحدان سئول روبرو شد.

مون جائه این، رئیس جمهوری کره جنوبی در سخنرانی روز ملی مقاومت کره در برابر اشغالگری ژاپن گفت که ژاپن در جایگاهی نیست که موضوع زنان موسوم به زنان آسایشگر را که در زمان جنگ جهانی دوم بعنوان برده جنسی به ژاپن برده می‌شدند خاتمه یافته بداند.

رئیس جمهوری کره جنوبی در این سخنرانی گفت: موضوع جنایت علیه بشریت در زمان جنگ، تنها با یک کلمه خاتمه نمی‌یابد. راه‌حل واقعی اتفاقات تلخ تاریخی این است که از آن عبرت بگیریم.

ژانویه ۲۰۱۷ نصب مجسمه زنان آسایشگر توسط فعالان کره‌ای در مقابل سفارت ژاپن در سئول، باعث تنش در روابط این دو کشور شد.

در سال ۲۰۱۵ بر اساس این توافق میان توکیو و سئول قرار شد تا ژاپن یک میلیارد ین به صندوق سرمایه گذاری و رسیدگی به زنان آسایشگر پرداخت کند. دو طرف توافق کرده بودند که نسبت به انتقاد از یکدیگر درباره این موضوع در مجامع بین المللی خودداری کنند.

چند ماه پیش از آن نیز شینزو آبه، نخست وزیر ژاپن با رد عذرخواهی مجدد گفته بود که نباید اجازه دهیم فرزندانمان، نوهها و حتی نسلهای آینده که هیچ ارتباطی با آن جنگ نداشته‌اند مجبور به عذرخواهی شوند.

بعد از اتمام جنگ جهانی دوم و حمله ارتش آمریکا به اوکیناوا دقیقا همین مورد توسط سربازان امریکایی با زنان و دختران ژاپنی انجام شد.

زنان آسایشگر کره ای یا ژاپنی باقیمانده از این دوران به دلیل آنچه که شرمساری یا گناه می نامیدند از بیان این مساله خودداری می کردند. تا این که یک زن آسایشگر کره ای بعد از جنگ در سالهای بعد به بیان این موضوع پرداخت و به دنبال او تعداد اندک دیگری نیز جنایات بر علیه خود را شرح دادند.

واقعا جنگ و اتفاقات اون جز درد و رنج برای همه به خصوص زنان و کودکان ندارد.