روح کلی اکثریت وبلاگ ها عزادار مرگ مادر نازنین است. من نازنین را نمی شناسم. یعنی نمی شناختم .هیچ وقت هم سراغ وبلاگش نرفته بودم. تا این که از مدتی پیش متوجه نوشته های وبلاگ های مختلف در خصوص بیماری مادرشان شدم. باز هم برایش کامنت نگذاشتم. چون هیچ وقت به وبلاگش سر نزده بودم ،درست ندیدم موضوع بیماری مادرشان باب آشنایی من با او باشد . ولی لحظه به لحظه با بیماری مادرشان پیش رفتم. مقاومتش را ستودم. تا بعد متوجه شدم که مادرشان مرحوم شده اند. خدا همه رفتگان را بیامرزد. مرگ نزدیکان به خصوص والدین سخت است. و واژه تسلیت کم ترین تسلی در این باب خواهد بود.تصمیم گرفته ام سر فرصت وبلاگ نازنین را از اول بخوانم و بعد به او تسلیت بگویم.
|
+|
نوشته شده در چهارشنبه یازدهم مرداد ۱۳۹۱ساعت 9:32  توسط فروغ دانا
|