|
حکیم بانو
|
||
|
زندگی من و خانواده ام |
حیف آقا که توی پست قبلی به اسمت چسبوندم
حیف اسم رضا که پدر و مادرت با به امیدی روی نوزادشون گذاشتند
فکر کردند که پسرشون یه روزی ادم میشه
دستشونو میگیره
نمی دونستن میشه یه آدم با اختلالات روانشناختی
نمی دونستن میشه یه آدم عقده ای
که میره زیر پست یه مادر که به خاطر بستری بودن فرزندش نیاز به نوشتن داره،نیاز به کلمات آرامش بخش دوستانش داره چرندیات مینویسه
دو بار نوشتی مودبانه جوابتو دادم
فکر کردم آدمی،
فکر کردم هنوز نمی دونی چطور دلداری بدی
ولی با آخرین حرفات فهمیدم که حیوون شرفش از تو بیشتره
آدم بیمار بی مصرف
اگه جرات داشتی کامنت خصوصی نمی ذاشتی
بزدل ،بهت گفتم اگه وبلاگ داری ادرس بده من و دوستانم بیاییم صفحه ات و بخونیم مطالبتو اما اون جواب خصوصی رو دادی
حیف جنس مرد که تو ادعا می کنی از اون جنسی یی غیرت
من عصبا نی نیستم،فکر نکن مردک بی چیز بی مقدار که تونستی منو عصبانی کنی.
دلم برات میسوزه
بچرخ تا بچرخیم
امروز اول دی 1400 است. من 50 سالگی را رد کرده ام. مادر و همسر و دختر هستم هنوز. شاغل هستم هنوز. بعد از 6 سال و سه ماه مجددا شروع به نوشتن کرده ام.
|